Verloren en geleerd,

De laatste blog die ik deel op dit kanaal. Over politiek, de gemeente en wat ik mocht leren. 

Nu ik terugkijk op de campagne, deed ik toch wel mee uit strijd. Om op te komen voor de onderdrukten en iedereen die vastlopen in het systeem. 

Een goed uitgedachte campagne zou ons weleens de grootste partij van de Fryske Marren kunnen maken. Strategisch nagedacht over wie zich wanneer presenteert, waar we ons onderscheiden tov de andere partijen met duidelijke doelen. 

Vanuit die strijd dacht ik dat er machtsbeluste mensen in de politiek zaten, mensen die geen idee hebben wat er in de gemeente speelt of hoe lastig het is om een boerderij te hebben in deze tijd. 

Gelukkig is het zoals altijd genuanceerder.

Tijdens de campagne heb ik de meeste mensen in de politiek leren kennen. Regelmatig dronken we een bakje koffie in de stand van de andere partijen. We spraken over politiek, keuzes, gevolgen en een mooie toekomst. Ondertussen ruilden we onze onderzetters met ons verkiezingsprogramma voor de stickers van de FNP of de stroopwafels van het CDA. Even een potje voetballen met de VVD en goede gesprekken met de BBB, Forum, ChristenUnie en PvdA/GroenLinks. Met veel plezier liepen we zingend onder begeleiding van ons campagnelied door de straten van de Fryske Marren.

De campagne liep goed, we werden besproken door nijsmakkers van Omrop Fryslan, we mochten ons verhaal doen bij Lighthouse TV.  Onze socials zijn voor het eerst 1 miljoen keer bekeken in 30 dagen. Het ging zelfs zo goed dat onze verkiezingsposters werden uitgesneden, waarschijnlijk als collectorsitem. 

Intern hadden we gesprekken over met wie we het liefste wilden samenwerken en wie misschien geschikt zou zijn als wethouder. We hadden politieke oefenavonden over hoe je inspreekt tijdens de raadsvergaderingen of moties opgesteld.   

Tot de dag dat we grandioos verloren, 

van de beoogde 8000 stemmen haalden we maar 1261 stemmen. Van 4 terug naar 1 zetel in de raad. Dat is een hele harde les! De strijd zorgde voor veel reuring maar niet voor stemmers. De les? Strijd breekt altijd af. Strijd niet constructief opbouwend en dat is wel wat je verlangt van een gemeente.

Ondertussen heb ik veel respect gekregen voor de mensen die actief zijn in de politiek, die naast hun baan, het gezin en alle andere verplichtingen de gemeente zo goed mogelijk proberen te organiseren. 

Dat is nagenoeg onmogelijk, laat me dit duidelijker uitleggen.

In de Fryske Marren zijn 31 raadsmensen. Mensen die naast hun baan en het gezin zich vrijwillig verdiepen in de regels en structuren van de gemeente (en geloof me, dat zijn veel regeltjes). Als raad controleren ze het functioneren van ongeveer 600 uitvoerende ambtenaren die dagelijks bezig zijn met die regeltjes en via het mandaat van het college het werk uit voeren.

Het college heeft 6 wethouders die alle regels moeten kennen en ook nog eens volledig verantwoordelijk zijn voor al het handelen van de 600 ambtenaren. Het is daarmee een utopie om te denken dat je als politiek snel een verandering kunt creëren. 

Deze mensen verdienen daarom ondersteuning in plaats van bekritisering, 

laten wij ons als inwoners daarom weer gaan gedragen als een gemeente. Want de gemeente dat zijn wij zelf. Met onze kennis de politiek juist ondersteunen om problemen op te lossen in plaats van te vertellen wat ze deze keer weer fout hebben gedaan. 

De verkiezingen zijn gewonnen door de FNP het CDA en Forum als grootste stijger. Ondanks het verlies voor Kleurrijk, denk ik dat er zeer capabele mensen de juiste functies uitvoeren. 

we zullen ons best doen om het college zo goed als mogelijk te ondersteunen. 

Binnenkort organiseren we de eerste Brûstwirre waarin wij graag van jou willen weten hoe we een probleem kunnen oplossen. 

Niet winnen van elkaar, maar het beter maken met elkaar. 

Groeten Bartele Holtrop

Ps. donderdag 26 maart hebben we constructieve gesprekken met de wethouder betreft vergunningen. Zodat we vooral weer kunnen doen waar we goed in zijn....